Inloophuis ZiN: ‘Social talk en plezier. Daar gaat het om’

ZiN houdt op dinsdag- en donderdagochtend van 09.00 -1300 uur een laagdrempelige inloop voor RIBWGO- cliënten in het Marnixhoes in Hengelo. De tweewekelijkse activiteit is, na de ‘corona-stop’ nu weer vijf weken open. Rita ten Bos organiseert de inloop, is woonbegeleider B bij de Slijperij in Hengelo en werkt inmiddels vijftien jaar bij de RIBWGO. Met haar enorme enthousiasme trekt ze weifelaars over de streep.

Uit
‘Het begint met cliënten die een keer de deur uit willen. We nemen ze een tijdje bij de hand,’ vertelt Rita. ‘Soms gaat iemand de eerste keer met de begeleider mee, voordat hij uit zichzelf komt. Hier kunnen mensen even een bakkie doen. Het zijn de kleine dingen die zo belangrijk zijn. Mensen komen bijna niet uit huis en hebben niet veel contacten. Dit is een eerste stap naar dagbesteding en groei. Ze leren dat het ook anders kan. Hier worden cliënten gewaardeerd, gezien en interessant gevonden. Ze mogen er zijn.’

Contact
‘Soms zijn de verwachtingen, die begeleider/maatschappij van een cliënt heeft zo hoog. Hier mogen ze van alles en moeten niets. Wij maken op een andere manier contact. Zonder al die regels. We gaan kijken waar de interesse van mensen liggen en wat we daarmee kunnen doen. Social talk en plezier. Daar gaat het om. Je wordt in je kracht gezet. Hier kun je iets en daar ritme en gevoel bij krijgen.’

Stapjes
‘Cliënten vinden het fijn dat de inloop laagdrempelig is. Voor sommigen  is het een mega-stap om te komen en even te praten met anderen. Een vrouw komt elke keer een kwartier. Dan is het voor haar genoeg. De laatste keer kwam ze wat langer. Dat zijn de kleine stapjes, die ik als heel groot zie.’

Versiersels
‘Op internet stond: “Hier krijg je veel rust van.” Het geeft me ook overzicht. Dat is nodig. Ik heb een voedingstekort en daarom weinig energie. Als ik straks thuis ben, ga ik eerst even slapen.’ Cliënt Hilde laat zien wat ze doet en stalt voorbeelden van haar creaties op tafel uit. Ze kocht een maand geleden spullen, zodat ze iets te doen heeft. Ze kleurt haarspeldjes met kleine verf-pennetjes. IJszakjes vult ze met fleurige versiersels voor een ijsje. Reageerbuisjes worden verrijkt met confetti en een kaarsje. Compleet met een versierd kaartje. Hilde maakt er kleine cadeautjes van voor vrienden. Begeleiders kregen er ook één voor de vakantie. ‘Ik had altijd creatieve ideeën, maar na mijn scheiding is dat minder geworden. Het ziekenhuis is mijn vriend. Straks, als het weer mag, ga ik workshops geven.’ Hilde kreeg in 2019 een maagverkleining. Andere operaties volgden. Het liefst zou ze een schilderij maken.

Band
‘De inloop trekt mensen van allerlei leeftijden: van twintigers tot zeventig plussers. Het is fijn dat het allemaal samen gaat. Ik stimuleer de onderlinge band. Het is mooi om te zien hoe mensen onderling contact krijgen. Een jonge man had een gitaar gekregen en een oudere dame leert hem de akkoorden. Een andere cliënt komt iets brengen en gaat dan weer snel. Ik haalde hem over nog even te blijven, bood hem een bakje koffie aan en zo raakte hij in gesprek. Mensen hebben plezier. Ik kan er zo van genieten als ik die mensen zie. Dan denk ik: Wow wat knap.’

Cliënten leren elkaar om te werken op een naaimachine of om een band plakken. ‘Ze hebben de bereidheid om dat voor elkaar te doen. Een meisje doet vrijwilligerswerk in het tweedehandskleding winkeltje hier naast. Ik leerde het houtbranden (pyrografie) van een cliënt, vertelt Rita en ze laat een foto zien met het ontwerp dat ze maakte van haar twee neefjes. ‘Het is mijn hobby geworden.’

Sfeer
‘De inloop ging één week dicht omdat ik op vakantie was. Cliënten zeiden: “Ik ben zo blij dat het weer open is.” Dat vond ik mooi om te horen.’ In het najaar organiseert Rita met cliënten een herfstfair en de barbecue. De sfeer is gezellig. Er is zang en gitaarspel. ‘Dan gebeuren er mooie dingen.’

Officieel
‘We zaten op een mooie locatie bij Buurt- en speeltuinvereniging De Jeugd met een een eigen keuken, terras en schuren. Op deze locatie, waar we tijdelijk zitten, is momenteel minder mogelijk.’ De inloop, die is opgezet door Sandy Esscher, krijgt na anderhalf jaar vaste vorm. ‘Het ZiN-project bleef lang in de pilotfase’ zegt Rita.’ We gaan binnenkort van alles aanschaffen. Zoals een tweede houtbrander en knutselspullen. Ik heb nu ook uren voor dit project. Een collega wil wel meedraaien. Het is nu officieel. Morgen is een volgend overleg over de mogelijkheden voor uitbreiding en/of een andere locatie.’