‘Cabaret is mijn zekerheid die ik nu zo hard nodig heb.’

‘Opeens kreeg ik door de coronacrisis veel meer vrije tijd. Ik kon niet meer als vrijwilliger statushouders helpen met brieven en andere praktische zaken en ook het werk voor het Cliëntenportaal lag bijna stil. Maar het belangrijkste was, dat ik niet meer kon optreden als cabaretier’, zo vertelt Martin over zijn werkzaamheden vóór Corona-tijd. ‘Dus wat moest ik met al mijn vrije tijd gaan doen?’

‘Nu is cabaret sowieso mijn uitlaatklep om dingen hanteerbaar te maken en in de coronatijd moest er zeker iets hanteerbaar worden gemaakt. Dus ik begon maar wat nieuw materiaal voor cabaret te schrijven. Aanvankelijk nog zonder een thema of richting, maar gaandeweg merkte ik dat me opviel dat mensen angstig waren geworden en daardoor heel anders reageerden. Mijn eerste stukjes gingen dus over angsten en automatisch kwamen mijn eigen angsten die ik in het dagelijks leven ervaar ook aan bod. Ik merkte dat het schrijven van deze stukjes buiten voldoening ook een stuk rust opleverden, want ik had mezelf weer een doel gegeven’.

‘Maar dit was niet genoeg voor mij. Er was meer. Ik zag mensen verzanden in complottheorieën en toen De Wereld Draait Door opeens ophield leek de wereld volgens sociale media helemaal niet door te draaien. Diezelfde woede en onzekerheid zag ik enige weken later opnieuw toen de wissels van Arjan Robben en Sven Kramer verbleekten bij de wissel van doventolk Irma Sluis. En toen besefte ik dat mensen zich vastklampen aan zekerheden en vaste gewoonten en dat was door dat virus allemaal veranderd, waardoor die angsten ontstonden. Doventolk Irma Sluis was het symbool van een zekerheid geworden en die kon je dus niet zomaar weghalen’.

‘Opnieuw werd de blik maar weer naar mij gericht en inderdaad heb ik ook een sterke drang naar vaste patronen. Het sterkst kwam dat naar boven toen ik bankafschriften moest uitprinten, maar dit niet voor elkaar kon krijgen. De oorzaak bleek een pop-up blocker, maar uiteraard had ik daar nooit aan gedacht. Pas toen een kameraad me daarop wees kon ik de afschriften uitprinten. Direct daarna heb ik de pop-up blocker weer aangezet, want dat ben ik nu eenmaal zo gewend. Ook deze constateringen zijn allemaal opgeschreven in mijn cabaretstukjes en dat is dus nu mijn zekerheid die ik nog heb. Ik merk dat het me naast tijdverdrijf ook een rustig gevoel geeft iets te hebben waar ik op terug kan vallen als de wereld even niet geheel meewerkt zoals ik het gewend ben’.

‘Ik snap dat niet iedereen een cabaretier is en dat het niet eenvoudig is om uit deze gekke periode grappen te gaan verzinnen, maar gewoon opschrijven wat je nu zoal bezighoudt en wat je graag zou willen moet toch kunnen lukken. Ik haal er mijn rust en zekerheden vandaan. Wellicht kan schrijven, tekenen of schilderen voor anderen ook die zekerheid in het leven zijn waar je nu zo naar verlangt.’

Geef een reactie