Negatief testen, maar positief blijven

Opnieuw wordt Nederland geteisterd door een virus. Zodra de temperatuur daalt, slaat corona toe en dat inmiddels voor het tweede achtereenvolgende jaar. De vraag is dan ook hoe vaak we dit nog tegen zullen gaan komen. Zeker als het er naar uitziet dat het aantal ongevaccineerden niet snel zal afnemen, al zal een deel van hen, net als een deel van de gevaccineerden overigens, wellicht immuun worden omdat ze ziek gaan worden. Laten we hopen dat er geen bekenden onder ons bij zullen zitten en dat niemand ernstig ziek gaat worden of zelfs nog erger.

Maar goed, dit houdt wel weer in dat er diverse maatregelen gaan gelden en dat dit ook weer effect zal hebben op ons cliënten. Voor velen zal het vrijwilligerswerk, werk of andere daginvulling weer weg gaan vallen en bezoekjes aan familie zal tot het minimum moeten worden beperkt. Opnieuw zal het boodschappen doen een uitje gaan worden en ik zie het aantal honden dat vanuit het asiel bij de mensen thuis komt alweer toenemen.

Kortom, we gaan weer een moeilijke tijd in en de mensen die hier de vorige keer een terugslag van ondervonden zullen waarschijnlijk ook nu weer moeilijke tijden tegemoet gaan. Ikzelf zal daar ook bij gaan horen, nu het optreden en ook het schaken weer even tot het verleden gaan behoren. Gelukkig heb ik dan weer andere bezigheden die gewoon door kunnen gaan en als het even meezit ga ik zelfs vaker de deur uit, omdat ik aan het werk ga.

Ik moet zeggen dat bij de vorige golf de opleiding tot ervaringsdeskundige mijn redding was, want daardoor kon ik regelmatig de deur uit en had ik ook nog eens een nuttige tijdsbesteding. Ik merkte namelijk dat vlak voor ik aan de opleiding begon ik langzaam aan het wegzakken was. Maar ik had zeker een terugslag en merkte dat enkele oude gewoontes, die vroeger mijn overlevingsmechanismen waren, weer terug keerden zonder dat ik daar zelf invloed op had. Het zorgde er voor dat ik me daardoor nog slechter ging voelen, want ik vond dat ik heel slecht met de nieuwe situatie om kon gaan. En bovenal werd ik geconfronteerd met mijn tekortkomingen, waarvan ik juist had aangenomen dat ik die getackeld had.

Ik had toen tenminste de wekelijkse wandeling nog, iets wat ik ook deze keer weer zeker ga doen. Lekker even de natuur in en een frisse kop halen om even alle sores en sleur achter me te laten. Mocht je in staat zijn om een flinke wandeling te gaan doen, dan zou ik je dit zeker aanraden. Wat ik je ook zou aanraden is om zo snel mogelijk in gesprek te gaan met je begeleider over je gevoelens bij de nieuwe maatregelen. Voor iedereen zullen deze anders binnenkomen, maar ik kan me niet in denken dat dit voor iemand een leuke tijd gaat worden.

Het helpt dan om er over te praten en om samen te zoeken naar mogelijkheden om je leven op een zo normaal mogelijke manier voort te kunnen zetten. En soms is gewoon dingen van je af praten al voldoende om het weer hanteerbaar te maken. Daarnaast weten twee meer dan één, dus het kan ook nog er toe leiden dat je een aantal hele goede tips krijgt.

Maar helemaal belangrijk is dat je begeleider daardoor weet hoe jij je voelt bij deze situatie, waardoor daar ook rekening mee gehouden kan worden. Natuurlijk zullen begeleiders ervan uitgaan dat mensen het lastig vinden zich weer aan allerlei maatregelen te moeten houden. Dat geldt namelijk ook voor henzelf, Het zijn tenslotte ook mensen, maar door het direct uit te spreken en het er over te hebben wordt ook duidelijkheid geschept en kun je afspraken maken en tips krijgen.

Geef een antwoord