Door Lotje getikt: Werk en toekomst

Zelfs toen het met mij al aardig geestelijk mis ging met mij zette ik de knop om zodra ik naar het werk fietste. Als een ervaren toneelspeler liet ik niemand iets merken van mijn problemen. Enthousiast en vol ijver ging ik er tegenaan alle problemen eventjes vergetend. Het uitleven in mijn beroep was het mooiste wat ik wilde. Tot dat het werken ophield. Het was over en uit.

Ontslag

De eerste keer dat mij dit overkwam was ik blij dat de proefperiode niet verlengd werd. Ik had een andere kijk op eerlijkheid dan de baas. Het kwam me best wel goed uit om eventjes aan de zijlijn te staan om me met de studie bezig te kunnen houden.

Arbeidsbureau

Het inschrijven bij het arbeidsbureau gaf problemen dat kon niet. Ik moest me melden bij de Detam dat was de stichting waar ik naar toe moest. Natuurlijk aan de andere kant van Den Haag. Hier kwam ik net te laat aan en vond de deur gesloten. Pas op 2 januari kon ik me inschrijven.

De tweede keer

Bij de tweede keer dat mij dit overkwam en me meldde in Zwolle maakte men zich meer druk over de postcode die toen net door de PTT werd ingevoerd. Nu moest de medewerker het zelf opzoeken iets waar hij geen zin in had. Reden van ontslag was niet van belang. Mijn opleiding onvindbaar door een foutje in de mammoetwet. Men had de opleiding over het hoofd gezien. Mijn opleiding werd niet meer erkend. Ruim 20 jaar later werd dit door een herstelwetje rechtgezet.

De laatste keer

Toen ik weer aan de zijlijn kwam te staan waren de problemen nog groter. De Detam was samengevoegd bij het arbeidsbureau in wat later het UVW werd. Het ontslag gebeurde in de 3 maanden dat er een noodwetje van kracht was. Het gevolg dat ik me bij het arbeidsbureau niet kon inschrijven en bij de Detam die eigenlijk niets meer kon doen. Wie gaat alles betalen werd een 10 jaar lange martelgang. Het inschrijven kon dus niet als werkzoekende.

GGZ

Uiteindelijk werden de problemen zo groot dat ik in de GGZ terecht kwam. Hoera, echt van harte hoera, nu kon ik via een trucje me laten inschrijven als werkzoekende. Zowaar was mijn opleiding nu bekend en geen probleem meer. Eindelijk weer werken dacht ik in mijn onschuld. Helaas dat ging gelijk mis en ik werd in de groep onbemiddelbaar gestopt. Te hoge scholing. De bureaulade hiervoor is heel groot en de inhoud direct vergeten.

Larcom

Pogingen om bij de werkvoorziening de Larcom in Ommen te gaan werken mislukte. Ik hoorde niet bij hun doelgroep. De IQ test liep mis. Zij hadden geen testen die hoog genoeg waren om te testen.

De Enk

Uiteindelijk lukte het om bij het Leer en Werkbedrijf de Enk in Lemelerveld aan te sluiten. Een bedrijf waar vooral jongeren voorbereid worden op een baan in onze maatschappij. De sfeer is heel positief en ik geniet er van om aanwezig te mogen zijn. In Luttenberg bij het museum heeft men ook ruimtes voor o.a. de kaarsenmakerij. Door het bijtrekken van het grote woonhuis bij de werkplaats en er meer ruimte komt in Lemelerveld zal Luttenberg zich bij de vergrote werkplaats aansluiten. Met veel plezier is men eigenhandig  bezig dit te realiseren. De Enk leeft!

De Werkelaar/Vakmensen

Jarenlang hoorde ik dat er problemen bij de Werkelaar waren. Het aantal deelnemers liep terug en de andere stichtingen trokken zich terug. Het RIBW stond er opeens alleen voor. Het plezier om er naar toe te gaan was door de onzekere toekomst zeer laag. De laatste verandering is positiever de Werkelaar is bij Vakmensen ingetrokken. Het gevolg is dat de ongeveer 100 deelnemers weer een toekomst in hun werk zien en met plezier naar hun werk gaan. Werken geeft veel voldoening en een waardegevoel, je telt weer mee.

Trots kan men ‘s morgens weer opstaan om naar de werkplaats te gaan. Dat mag men ook zijn ondanks je beperkingen  je weer nuttig te kunnen voelen.

Net zoals ik dat in Lemerlerveld bij de Enk voel.

Marteb