Door Lotje getikt: Gelovig op weg naar 2020

Het begon dit jaar allemaal heel positief: het Partnerberaad was gekozen tot de nummer één tussen haar gelijken en we waren al goed op weg bij de jaarwisseling. Oudejaarsavond was gezellig met de Buuf en voor de deur weinig geknal om 0.00 uur van het vuurwerk. Voor het eerst in Nieuwleusen met oud en nieuw wist ik niet wat ik verwachten kon.  Zou er op 1 januari een rode laag op de stoep liggen? Die rode laag papier van het knalwerk was er niet, de straat was school en het gras fris groen. Ondertussen is het alweer te laat om een nieuwjaarswens te doen en doen Lotje en ik het op een andere manier. We wensen iedereen in goede gezondheid het volgende jaar 2020 te bereiken. Hierin zijn we denk ik de eersten die dit doen en beslist op tijd.

Gewicht

Heel voorzichtig ben ik in januari op de weegschaal gaan staan want je weet maar nooit wat het resultaat van al dat lekkere eten is. Iemand had me al gezegd om de weegschaal te manipuleren zodat ik vier kilo minder zou wegen, dan was de schrik niet zo groot. Aan deze volksverlakkerij doe ik absoluut niet mee en ben in mijn onderbroek op de weegschaal gaan staan. Natuurlijk niet voor het raam, daar ben ik te preuts voor. Hierdoor waren de cijfertjes slecht leesbaar en geloofde ik het niet. In beter licht er nog maar er weer op en zag dat het klopte. Geen kilo’s er bij van de vreetfestijnen maar 100 gram lichter. Onwijs gaaf!

Minder positief

Toen begon het minder te worden, het geluk kan echt wel overgaan. Ik voelde me minder lekker en kreeg het koud. Iets dat voor mij een beetje vreemd is. Direct kreeg ik weer ‘raadgevingen die te verwachten waren. Trek dan sokken aan, dan heb je het al warmer. Onzin! Het ging niet over mijn voeten maar schouders en borstkas. Voor degenen die mijn borstkas nog nooit gezien hebben, ben je gelukkig af. Al jaren geleden ben ik hunk af en is alles naar beneden gezakt. Zelfs in bed met een dikke trui aan had ik het koud. Dus heb ik de eerste dagen van het nieuwe jaar als zielige piet in bed doorgebracht met de goede zorg van mijn Buuf die eten bracht.

De Happinez van de start in 2019 was al gelijk over.

De tweede klap

De tweede klap in mijn gezicht was een bericht uit Amerika. Niet iets over Trump, de president die nog al eens bokken schiet. Het kwam van ministers, zo heten de dominees in Amerika. De plaatsnaam waar deze ministers bij elkaar kwamen, is voor mij de hoofdstad van de country muziek: Nashville. Een wat rouwe volksmuziek die ik best wel waardeer. Het bericht kwam ook rouw op mijn dak. Het was een veroordeling van personen die van het zelfde geslacht houden of in geslacht wilde veranderen. Dit begrijp ik absoluut niet. In het nieuwe testament zegt Jezus: “ik ben de weg naar God, mijn Vader” en Jezus maakt geen verschil in mensen.

Het nieuwe testament

 

Het nieuwe testament, dat gaat over de periode na de geboorte van Jezus, is de leidraad in mijn geloofsleven. Jezus vroeg iedereen, hoe moeilijk het ook is, hem in zijn voetsporen te volgen. Jezus maakt geen uitzonderingen en zei iedereen ook om te kijken naar je naasten. Samen op weg naar het beloofde land van zijn Vader. Zowel voor het uitverkoren volk als iedereen die in God gelooft en God als vader te aanvaarden. Jezus verkondigde liefde naar je naaste. En dit mag van de ondertekenaars van de brief niet op alle verschillende manieren. Man en vrouw is volgens hen de enige weg tot God. In Nederland waren er helaas ook mede-ondertekenaars. In mijn ogen gaan ze op de troon van God zitten en veroordelen mensen die anders denken. Ze raken deze personen heel hard in hun hart.

En tegen deze veroordeling wil ik protesteren.

Oude testament

In het oude testament, die voor het volk van God, de joden, was, staat er een of twee keer iets over dat God het liever niet zag. Het doden van mensen, iets wat ook niet mag, staat er menig keer in. Een agent of soldaat is dus in de ogen van deze zeer gelovige personen nog een veelheid erger de weg tot God kwijt. Vreemd, maar hier hoor je hun niet over. Alleen de Jehova’s Getuigen houden zich verre weg van dit soort beroepen.

Jezus, weg naar God

Door Jezus kan iedereen die dit met beide handen aanpakt tot God komen. Toen de priesters aan Jezus vroegen een vrouw van lichte zeden te veroordelen, waren zijn woorden tegen de priesters: “Laat een ieder die zonder zonden is, de eerste steen werpen.” De straf toentertijd was het dood stenigen. De vrouw kon veilig vertrekken. Jezus veroordeelde niet, maar predikte liefde. De moordenaar die naast Jezus aan het kruis hing mocht met alle zonden die hij begaan had met hem naar God zijn vader. De zonden waren vergeven. Dit is in mijn ogen niet te rijmen met wat die muggenzifters allemaal zeggen. God oordeelt en wil niet zeggen veroordeelt zoals deze groep christenen zegt.

Tegen de pijn en het leed dat veel personen die ik ken door deze uitspraken troffen, kan ik alleen maar zeggen: “Liefde is de grondslag van het christelijke geloof in God en jullie zijn samen met Jezus op weg naar zijn Vader.”

Ik hoop voor deze groep ondertekenaars, die zo graag op God’s troon wilden zitten, dat God ook erbarmen heeft voor hen.

Marteb

Geef een antwoord