Corona, beperkte ruimte en wat doe jij?

Niemand kan er meer omheen. De wereld staat op zijn kop en dat merkt iedereen. Ook binnen de RIBW is alles opeens anders. In de BW plekken zijn samenkomsten niet meer mogelijk en verloopt de begeleiding anders dan normaal en voor de mensen die ambulant worden begeleid gaat het nog veel anders.

Aangezien de begeleiders ook vanuit huis werken en geen bezoekjes meer afleggen, is het contactmoment nu verworden tot een telefoontje. Een vorm van begeleiding die aan beide kanten als lastig wordt ervaren. De begeleider mist nu een deel van de informatie. Zo kan niet even gekeken worden of het huis er nog schoon uitziet, de post netjes is verwerkt of de cliënt er goed uitziet.

Als cliënt mis je een regelmaat. Mocht je al werk hebben of vrijwilligerswerk dan ligt dat momenteel stil. Contact met anderen, in een inloophuis of gewoon bij vrienden op bezoek gaan is er niet meer bij. Ook sporten of met je hobby bezig zijn, gaat vrijwel niet. En als je dan ook al niet meer bezocht wordt door je begeleider dan is het hele patroon opeens doorbroken.

Ikzelf merk het duidelijk. Ik hecht vrij veel waarde aan die regelmaat. Zo had ik meerdere ochtenden vrijwilligerswerk en verder mijn hobby in het weekeinde. Daarnaast bezocht ik familie en vrienden en kreeg ik wekelijks mijn begeleider over de vloer. Het geeft me een houvast, maar tevens een gevoel van waardering. En juist dat laatste blijkt belangrijker dan ik dacht.

Nu ik voor de tweede week thuis zit en eigenlijk geen enkele taak heb in deze samenleving, merk ik dat het minderwaardigheidscomplex zich langzaam weer gaat melden. Gelukkig behoor ik tot de groep dat al een heel stuk van het herstel heeft afgelegd en ik merk dus dat ik moet gaan uitkijken niet af te glijden. Maar wat kan je doen als nauwelijks je huis uit kan?

Gelukkig kan ik schrijven en dat is ook de reden dat deze blog nu wordt geschreven. Ik heb sowieso gemerkt dat als ik dingen van me af schrijf dat ik die dan beter kan hanteren. Dus een extra reden om nu even deze blog te schrijven. Daarnaast ben ik als wielrenliefhebber en volger nu heel actief geworden op een wielersite. Daar worden nu allerlei quizjes gestart en ik ben één van de drie mensen die veel van deze quizen maakt, coördineert en bijhoudt. Daarnaast is dit ook de tijd om cabaret te schrijven. Spelen gaat voorlopig niet, maar schrijven kan altijd. En er gebeurt genoeg in de wereld om grappen over te maken.

Ik merk dat dit doel, hoe irrelevant het ook moge zijn, mijn tenminste weer zin geeft om iets te doen. Het helpt me ook om de overige zaken aan te blijven pakken. Want als ik even lekker productief en actief met dat wielrennen bezig ben of druk bezig ben geweest met een nieuw stuk cabaret, dan blijf ik gemakkelijker actief. Ik ga dan eenvoudiger even de afwas doen, stofzuigen of de post verwerken.

En dat bracht me gelijk bij een vraag die ik dan ook maar meteen stel en waar hopelijk veel respons op komt. Hoe komen jullie deze dagen door? En welke tips heb je nog om de dag leuk door te komen.

Ik hoor het graag van je! Overigens staan er ook veel tips hier op het portaal onder de knop Corona nieuws. Kijk daar ook.

EmbE

Geef een reactie