Blijf geloven in een goede afloop

Hoe lang horen we nu al niet dat het covid-19 virus ooit overwonnen gaat worden? Ik wil dat nog steeds geloven, maar het wordt steeds moeilijker om dat te doen. Ook om je nog steeds aan alle maatregelen te moeten houden, maar het kan niet anders. In de tussentijd probeer ik het normale leven zo goed en zo kwaad als het gaat weer op te pakken.

Zo blijf ik gewoon mijn optredens doen, al zit er dan minder publiek in de zaal. Daarnaast probeer ik de nieuwe situatie zo goed mogelijk te vangen in grappen, want ik ben nog steeds overtuigd dat de situatie het beste kan worden getackeld met humor. En ik merk ook dat het publiek daar behoefte aan heeft.

In de afgelopen periode heb ik in verschillende settings gespeeld. Zo ben ik bij een zorginstelling geweest om gewoon grappen te maken over de GGZ en corona; heb ik gewoon in cafés en theaters gestaan zoals ik dat voor de pandemie ook deed en heb ik meegedaan aan een nieuw project, waarbij men allerlei entertainment heeft opgenomen in 3D.

Vooral dat laatste was erg vreemd omdat je in een green room staat zonder publiek. De lach kwam via een lachband, maar dat is toch heel vreemd spelen. Normaal hou ik van interactie, maar als er verder niemand is, kun je moeilijk voor interactie zorgen. Dus ook dat was opeens anders. Voordeel van dit alles is dat het bereik daardoor een stuk groter wordt als iedereen de app waarop de optredens komen te staan gaan gebruiken.

Maar ook bij de andere optredens merk ik verschil. Zo kon bij de zorginstelling maar 15 man publiek zijn omdat de zaal niet groter was en er uiteraard afstand gehouden moest worden. Vooral die afstand zorgt ervoor dat mensen elkaar niet aansteken. En bij corona is dat goed, maar voor het lachvirus niet. Je merkt dat mensen in een kleine groep niet voluit durven te lachen en daardoor zie je overal wel dat er gelachen wordt, maar hoor je het nauwelijks. En dat is lastig spelen.

Die ongemakkelijkheid is er eigenlijk ook nog steeds in het dagelijks leven, waar mensen nog steeds niet goed weten hoe ze zich nu moeten gedragen in de maatschappij. Zeker omdat iedereen er heel anders mee omgaat. Zo hebben we de mensen die al ontploffen als men één centimeter te dichtbij komt, maar ook de persoon die het hele virus maar niks vindt en zich allang niet meer aan de regels houdt.

Ikzelf zit in het midden daarvan. Ik doe mijn uiterste best me aan de regels te houden, maar schiet net als Grapperhaus, daarin ook wel eens tekort. Zo is het niet vreemd dat je keihard begint te lachen bij een goede grap en op de fiets wijk ik geen anderhalve meter uit als ik een andere fietser passeer omdat ik het autoverkeer anders blokkeer, maar voor de rest doe ik mijn uiterste best.

Op het podium gaat dat het makkelijkste. Daar heb ik dat podium helemaal voor mezelf en niemand die binnen dat vlak komt. Dit geheel in tegenstelling tot het publiek dat veel meer met de maatregelen te maken heeft. Zo speelde ik onlangs in Hengelo waarbij het publiek voor de show aan een tafeltje werd gezet, waar ze vervolgens drie uur lang moesten blijven zitten. Slechts voor een bezoekje aan het toilet mocht er, in overleg met het personeel, even opgestaan worden. Mijn respect is groot voor dit doorzettingsvermogen en ik hoop eigenlijk dat ik slechts een deel van dit doorzettingsvermogen mag hebben om ook de rest van deze covid-19 periode door te komen.

Want mensen, hou vol! Ooit zal het covid-19 virus overwonnen gaan worden. En ja, dit horen jullie nu al heel lang, maar het komt dichterbij en als we daar allemaal in geloven en voor gaan, dan gaat dat ook echt lukken.

Geef een reactie